اخبار برگزیده

نجابتِ چشم‌های«آدم»/ رضا اسماعیلی

 

1

از دامن زن

مرد به معراج می‌رود

از بهشت بپرس

که زیراندازِ پای مادران است

2

عریانی

از سمت چشم‌های تو می‌وزد

مریم

همیشه مریم است

3

حوا

فرشته‌ترین پدیده عالم بود

آدم

اگر «آدم» بود!

4

عریانی «حوا» را

هَوار زدیم

به نجابت چشم‌های آدم

شک نکردیم!

5

به چشم هایش تلقین می‌کند:

«تو را گر روی زیبا آفریدند

برای دیدن ما آفریدند!»

و معصومیتِ گل سرخ

پرپر می شود

                در گذرِ باد هرزه گرد...

6

آدم!

شک مکن

مریم

همیشه مریم است

هبوط

زیر سر چشم‌های توست!

7

باید مَحرَم شوی

تا زیبایی گل سرخ

تو را از زمین بلند کند

و دست چشم‌هایت را بند:

«عاشقم بر همه عالم

                        که همه عالم از اوست»

8

دنیا

عریان نمی‌شد

اگر آدم

«یوسف» کیش بود و،

چشم ها

          درویش

9

شیطان

مشتری«سیب» و«فریب» است

اما،

جانِ نجیب «حوا»

آغشته به عطر مریم است و

                              ذکرِ رستگاری «آدم»

10

«آدم»!

هنوز هم

در قاموس چشمانت

قشنگ

یعنی آب و رنگ

                    گناه «حوا» چیست؟!

11

اگر محبوبت را ساده می‌پسندیدی

آه! اگر محبوبت را...

مشاطه‌ها بی کار می‌شدند و

زیبایی

         جهان را بر می‌داشت!

12

هنوز هم

زیبایی را

در آب و رنگ می‌بینی و

                «قشنگ» را نمی‌فهمی!

13

دیروز

کوکب خانم

زن کدبانویی بود.

امروز

زنی که «کوکب خانم» نباشد!!

14

با شرم شرقی اش

بی هیچ بَزکی

از همه دل است

«گل اندام»

             دختر «کوکب خانم» .

شهر اما

پر از آرایشگاه است و

                                بختش سیاه!

15

بی رنگ است

پیشِ شکوهِ سادگی‌ات

حنای این مداد رنگی‌ها!

و من تازه می‌فهمم:

«جمال شخص

 نه چشم است و زلف و عارض و خال

هزار نکته

            در این کار و بار دلداری است»

 

رضا اسماعیلی


نجابتِ چشم‌های«آدم»/ رضا اسماعیلی

نجابتِ چشم‌های«آدم»/ رضا اسماعیلی

نجابتِ چشم‌های«آدم»/ رضا اسماعیلی

 


منبع این نوشته : منبع
آخرین جستجو شده ها